Kom op, opstaan.
Je moet cadeautjes kopen voor je kids.
Ik doe 't wel op 't vliegveld.
Nee, daar hebben ze niks.
Marie, laat me nog even liggen.
Goed...
Dan ga ik wel wat voor ze kopen.
Vraag bij de receptie of ze de rekening willen opmaken...
en het ontbijt willen brengen.
De billboards hangen. In heel Parijs.
Niet te missen.
Marie, de telefoon.
Hoeveel heb je er gezien?
Echt waar?
Goedemorgen. Wilt u de rekening opmaken voor kamer 321?
En kunt u een ontbijt brengen? Koffie en fruit.
Ik zal de roomservice bellen. - Dank u.
Ze zouden er 120 ophangen in Parijs.
Wil je de koppen even voorlezen? Ik heb geen tijd om te kijken.
Dat is goed.
Dikke kus.
Die is mooi. Heb je er nog meer van?
Ja, die.
Hoeveel? - Eén dollar.
Kom mee.
Geef me je hand.
Wacht even. - Ze ademt niet.
Ze is dood.
Kom 's.
Op haar zij.
Haal adem. - Spuug maar.
Op haar rug.
Gaat het? - Ja.
Alles oké. - We zijn bij je.
Rustig aan.
HAVEN VAN SAN FRANCISCO
Ga zitten. Ik praat wel even met mijn broer.
Prima. - Ga zitten.
Hé... - Hoe kun je me dit aandoen?
Wat? - Ik doe dit niet meer.
Alleen deze. Het is een belangrijke klant van me.
Toe nou. - De laatste keer.
Ik weet 't.
Oké. Mr...
Andreou. Christos.
Christos. Oké...
Ik hou je handen vast tot ik contact heb...
en dan antwoord je alleen maar met ja of nee.
Kom maar met je handen.
Een vrouw uit je omgeving is overleden?
Was ze in de vijftig?
Was ze je vrouw?
Jullie zijn heel lang samen geweest.
Maar het viel niet altijd mee.
Ze was ziek. - Ja.
Ze is heel lang ziek geweest. Had ze problemen met lopen?
Was ze bedlegerig?
Ja, ze had multiple sclerose.
Dat spijt me.
Ze vindt het heel erg dat ze jullie huwelijk heeft geruďneerd.
Dat is niet zo.
Ze voelt zich schuldig dat je als jonge man al voor haar moest zorgen...
en ze hoopt dat je nog iemand vindt, voordat 't te laat is.
Want je wordt er niet jonger op.
Of slanker.
Ze heeft wel gevoel voor humor. - Ja.
Ze is gevat.
Oké, ik moet nu even goed opletten.
Ze wil iets belangrijks zeggen.
Ze geeft iets van een datum door. June...
Juni...
Zegt je dat iets?
Zijn jullie getrouwd in juni? Is ze toen overleden?
Ze zegt met nadruk June.
Ja, June.
Misschien vergis ik me. Dat kan.
Ik doe dit ook niet meer.
Ik word wat roestig.
Bedankt. Ik ben jullie zeer dankbaar.
Bedankt, broertje.
Je hebt wat te goed.
Dat was ongelofelijk.
Die broer van jou is goed.
Ik weet 't. - Nee, ik bedoel echt goed.
Ik was vooraf nogal sceptisch.
Ik vind dat medium-gedoe allemaal lariekoek.
Maar hij wist dingen die alleen ik wist.
Daar kan ie geld mee verdienen. - Heeft ie gedaan.
Een kantoor, een website, artikelen, een boek over hem.
O ja? En toen?
Hij kon er niet meer tegen.
Hij zei: Een leven dat alleen maar over dood gaat, is geen leven.
Nu werkt ie in een fabriek. Hij is gelukkig, zegt ie.
Hij wilde eerst niet. Ik moest 'm echt overtuigen.
Ik stel het op prijs, man. Dit was...
Ik maak 't goed met je. Ik spreek je maandag, oké?
Geweldig. Christos, bedankt.
Maar wat was dat nou met dat June?
June Menendez was de verpleegster van mijn vrouw.
Ze zorgde vijftien jaar lang voor haar.
Tien jaar lang was ik verliefd.
Ik heb 't nooit iemand verteld.
Ook niet tegen June.
Ik zie je.
We waren een halve mijl onderweg...
en mijn zakdoek was kletsnat...
toen ik tot mijn grote vreugd Peggotty uit de heg zag opduiken.
Ze sprong in de koets. Ze zei geen woord.
Ze drukte me tegen haar aan tot mijn neus pijn ging doen...
propte wat stukken cake in mijn zakken...
en drukte een beurs in mijn hand.
Daarna sprong ze eraf en rende weg.
En toen zag ik een knoop van haar op de vloer liggen.
Ik raapte 'm op en heb 'm heel lang als een schat bewaard.
Oké, daar gaat ie.
Heel goed.
Wie is de oudste? - Twaalf minuten.
O ja? Ik zie 't ook wel een beetje.
Ben jij Marcus? - Nee, hij.
Oké. - Die stille.
Ik wilde die mooie zeggen. - Ik ben Jason.
Jason. De oudste. De kletskous.
De bijdehand.
Mooi, we zijn klaar.
Okidoki. Hebben jullie een telefooncel gekraakt?
Dank u wel.
Dag. - Tot ziens.
Wat is er? - Mag ik 't van jou overschrijven?
Nee. - Ik moet 't morgen inleveren.
Pech voor je.
Ze ziet 'm morgen wel.
Welterusten, Jase. - Welterusten.
Jackie? Ben je er?
Doe 's open.
Wakker worden. - Doe open.
Jongens, we weten dat jullie haar dekken.
Maak haar wakker. De sociale dienst is er.
Mam... Mam, wakker worden.
Jackie, ben je er? - Ze is boodschappen doen.
Kom op nou. - Dan wachten we wel.
Jongens, we weten dat jullie haar dekken.
Mam, sta nou op.
Jullie verknoeien onze tijd.
Als ze er over vijf minuten niet is, bellen we bureau jeugdzorg.
Doe open.
Hij meent 't. Vijf minuten.
Dank je wel.
Jason, doe open.
Jullie mogen wel binnen wachten.
Ga zitten.
Dank je.
Hopelijk blijft ze niet zo lang weg.
Ik ben thuis.
Ik wist niet dat jullie zouden komen.
Ik was het helemaal vergeten.
Jason, zet 's water op.
Marcus, pak een bord voor de koekjes.
Zijn jullie er al lang? - Een tijdje.
Jackie, ga 's even zitten.
Weet je wat ik vind?
Dit is het mooiste cadeau van de hele wereld.
Prachtig. Dank je wel. Dank je wel.
Mijn jongens.
Marcus, wil je wat voor me doen? Pak dat rode kistje 's uit de kast.
Ik wil dat je naar de apotheek gaat.
En geef dit aan die aardige man. Hij weet wel wat ie moet doen.
Ja, mam. - Dank je, schat.
Ik doe 't wel. - Waarom?
Marcus heeft z'n huiswerk nog niet af. - Ga jij dan maar.
Bel me, dan help ik je.
Maar niet te lang. Ik heb niet veel beltegoed meer.
Voorzichtig, Jason. - Ja.
Tot straks.
Waarom heb jij je huiswerk nog niet af? Kom 's bij me.
Kijk dat koppie nou. Een engeltje.
Oké, laat dat huiswerk maar. Je mag 't van mij overschrijven.
Zoek dit maar op. Naltrexone en hydrochloride.
Oké, wacht even.
Ik denk dat ik 't heb.
Naltrexone blokkeert het effect van heroďne en opiaten.
Detoxificatie kan een week tot een maand duren.
Zou ze gaan stoppen?
Ja, dat denk ik.
Te gek. Dit heeft ze nog nooit gedaan. Het waren altijd loze beloftes.
Eens moest 't gebeuren. - Kijk eens.
Dank u wel.
Eindelijk krijgen we een normaal gezin.
Hij heeft een mobieltje.
Hé, jochie.
Waar ga je heen? - Kom 's hier.
Laat me met rust.
Geef je telefoon 's.
Geef terug.
Jase...
Waar zijn die pillen voor?
Pak je telefoontje dan.
Pak 'm. - Hé, ettertje.
Kom hier, eikel.
Jase?
Marcus...
Jason...
Alsjeblieft...
Jason, toe nou. Ik heb je nodig.
Alsjeblieft.
Kom... - Toe nou.
Jason, toe nou. Alsjeblieft.
Ik had moeten blijven om verslag te doen.
Na wat er met je gebeurd is?
Ze hebben een ploeg uit Hong Kong gestuurd.
Ik ben nog nooit weggelopen voor zo'n verhaal.
Gaat het? - Ja.
Zal ik meegaan? - Hoeft niet.
Dat vergeet ik bijna... De cadeautjes voor je kids.
Ik hou van je.
De schade wordt beraamd op miljarden dollars.
Maar we praten ook over de overlevenden, want we hopen dat die er zijn.
Het aantal slachtoffers wordt geschat op enkele honderdduizenden.
Het is 'n afschuwelijk gezicht, de tsunami heeft de bevolking weggevaagd.
Goedenavond, allemaal.
Marie, hoor je me?
Succes allemaal. Op zender over...
vijf, vier...
drie, twee...
Toe maar, Miss Lelay.
Goedenavond en welkom bij Fenętre sur L'évčnement.
Onze gast is Guillaume Bellechere...
CEO van de textielfabrikant Soucil.
We laten u een schokkend onderzoek zien...
naar kinderarbeid in hun fabrieken in Zuidoost-Azië.
Een verslag van Cyril Guignard.
Het is makkelijk om kritiek te hebben op de lokale arbeidsomstandigheden.
Maar die fabrieken spelen een cruciale rol in de industriële ontwikkeling...
en evolutie van arme landen.
En laten we eerlijk zijn, de salarissen die wij betalen...
liggen ver boven de lokale lonen.
Marie, pak hem aan.
Marie? Hoor je me?
Maak 'm af.
Pak hem aan.
Maar denkt u dat deze argumenten de Franse consument tevreden stellen...
Mr Bellechere?
Als ze weten hoe hun kleding wordt geproduceerd...
zou u dan nog wel winst maken?
Ga erheen en ervaar zelf hoe die mensen ons nodig hebben.
Dank u, Mr Bellechere.
Bedankt voor het kijken en tot volgende week.
Sorry, dat was onvergeeflijk. - We knappen 't wel op in de montage.
Het is mijn schuld. Zo'n CEO is altijd lastig om mee te beginnen.
Wil je wat eten? - Nee, dank je.
Zeker weten?
Tot morgen dan.
Didier... - Ja?
Er is daar iets met me gebeurd.
Je was bijna dood. - Nee, er is echt iets met me gebeurd.
Toen ik onder water was...
kreeg ik visioenen.
Ik weet 't niet.
Dat komt door die hersenschudding.
Je hebt gelijk.
Twee rechtse kranten beweren dat de Sikhs de straat op gingen...
en winkels plunderden.
Anderen zeggen dat de onlusten zijn veroorzaakt door nationalisten...
die minderheden in een kwaad daglicht willen stellen.
Wat vind jij van die Sikhs?
Wat? - Dat verhaal over die Sikhs?
Vind ik wel goed.
Luister, ik moet nog een paar dingen afmaken.
Ik zie je morgen.
Mag ik iets zeggen...
dat je misschien niet zo leuk vindt?
Je bent te snel begonnen.
Lichamelijk ben je hersteld. Maar sinds het ongeluk...
Neem een tijdje vrij om het te verwerken.
Een paar weken.
Om 't te verwerken? - Je wilt toch een boek schrijven?
Michel geeft het zo uit en hij betaalt goed.
Maar dat kost tijd.
Je baan loopt heus niet weg.
Het gaat erom dat je beter wordt. We hebben je nodig.
Ik zal erover nadenken.
Heb je die meeting gezien? De directie en de vakbond?
Nee. - Ze zaten er de hele middag.
Zal dat gerucht wel waar zijn.
Welk gerucht?
Dat 30 procent eruit gaat. Dat heb je toch wel gehoord?
O ja. Ja.
Wat heb jij vandaag? - Ik heb niet zo goed geslapen.
Oké, ik zie je morgen. - Ja, zie je.
Welkom in de Italiaanse keuken.
Ik ben Carlo. Sommigen kennen me al.
Die hebben m'n andere cursus gedaan. Voor hen die me niet kennen...
Buona sera. Jullie mogen me chef noemen.
We werken in tweetallen...
dus we beginnen met het maken van koppels.
Niet zo verlegen. Kies een partner.
Sommigen zijn al met z'n tweeën. Anderen hebben eerder samengewerkt.
Oké, wie is er nog over? - Neem me niet kwalijk. Sorry.
Sorry dat ik zo laat ben. Maar alle wegen zaten verstopt...
en die eikel van de inschrijving deed er ook een week over.
Ben ik te laat? - Nee hoor.
Hoe heet je? - Melanie.
We maken net koppels. Ga jij maar samen met...
Hoe heet jij? - George.
Melanie met George. En Alice met...
Tony. - Alles goed, Tony?
Sorry. - Oké...
Bij sport begin je met een warming-up...
en wij beginnen met een glaasje barbaresco.
Een schitterende wijn uit Piedmonte, in het noordwesten van Italië.
Gemaakt van de nebbiolo-druif.
Neem een slokje. Proost.
En wat muziek erbij.
Koken doe je met al je zintuigen. De neus...
de ogen, de smaak en de oren.
We beginnen met de basis.
De hoeksteen van de Italiaanse keuken.
De klassieke Toscaanse tomatensaus.
Daar hebben we tomatenblokjes voor nodig. We gaan snijden.
Neem de tijd. Kijk eens wat een prachtige tomaten.
En die muziek. Is dit niet schitterend?
Sommigen zijn echt goed.
Is dit je eerste keer?
Ja. - Voor mij ook.
In de brochure staat dat we eindigen met een wedstrijd.
Ja, en we worden beoordeeld door een restaurantcriticus.
Ik denk niet dat we veel kans maken.
We hebben nog tien weken. - Dat is waar.
En we hebben al onze vingers nog.
Dat is een goeie instelling.
Gebruik ik nou het verkeerde mes?
Je moet die hebben.
Die vrouw heeft haar eigen mes.
Echt? - Intimiderend.
Ik zie je volgende week.
Leuk. Tot volgende week.
George Lonegan? - Ja.
Sorry dat ik stoor. Ik ben de buurvrouw van Mr Andreou.
Griekse man, vijftiger, weduwnaar.
U heeft pas een reading voor hem gedaan.
Ik onderbreek u. - Candace.
Oké, Candace. Ik doe geen readings meer.
Wel voor Mr Andreou.
Hij is een kennis van m'n broer. Het was eenmalig.
Ik zal het echt tegen niemand vertellen. - Het spijt me.
Luister nou. Ik heb geld bij me.
Dat wil ik niet. - Alles wat ik bezit. Ik ben...
mijn kind verloren. Mijn enige kind. Nog jong.
Ik wil met haar praten. Ik wil met m'n kind praten.
Ik kan je niet helpen. Ik doe dat niet meer. Alsjeblieft.
Ik heb geld.
Mr Lonegan. Alstublieft.
Ik wil met mijn kind praten.
Kom op, meiden. Schoppen.
Er is weer iemand geweest voor een reading.
Dankzij je vriend Mr Andreou.
Die zak zou z'n mond houden.
Kom op, meiden. Schop terug die bal.
Dat heeft ie niet gedaan.
Ik praat wel met hem. Het zal niet meer gebeuren.
En...
En wat? - Heb je 't gedaan?
Wat? - Heb je een reading gedaan?
Je snapt 't niet, hč?
Jij vindt omdat ik er geld mee kan verdienen...
dat ik het moet doen.
Ja, dat vind ik.
En het is je plicht. Want jij hebt die gave.
Het is geen gave, het is een vloek.
Je hebt geen idee. Het verpest elke kans op een normaal leven.
Ik voel me een freak.
Een freak?
Freak of niet, het is wel wat je bent. Daar kun je niet voor weglopen.
Om zijn zinnen te verzetten...
vroeg ik Mr Micawber een schaal punch voor me te maken...
en ik liet hem de citroenen zien.
En zijn vertwijfeling, zijn wanhoop, was ineens verdwenen.
Nog nooit zag ik een man die zo genoot...
van de geur van citroen, suiker en brandende rum...
al roerend en proevend.
Het was alsof hij geen punch maakte...
maar eeuwigdurende voorspoed voor zijn familie.
De dood is niet 't einde, het is het begin.
De poort naar een leven dat ons gedrag op aarde weerspiegelt.
God heeft een hemel geschapen, en dat is waar Jason nu is.
Te midden van engelen en heiligen kijkt hij op ons neer.
Zijn lichaam keert nu weder tot as, zijn ziel is al bij God.
U kunt de as aan de achterzijde ophalen. Wilt u dan nu de kerk verlaten.
Goedemorgen.
Komt u binnen.
Dank u.
Goedemorgen.
Welterusten, Jase.
Het is maar voor 'n korte periode. Tot je moeder zich beter voelt.
Ze hebben veel ervaring en ze wonen vlakbij jullie huis.
Je kunt op dezelfde school blijven.
Ik wil niet met een ander mee.
Ik wil bij jou blijven.
Waar ga je naartoe?
Kunnen we even alleen zijn?
Ik heb even wat tijd nodig om weer beter te worden.
Maar ik ga niet weg, dat beloof ik je.
Ik zou zo graag bij je willen blijven.
Maar dan red ik het niet. Ik ben niet sterk genoeg.
Ik verwacht niet dat je het begrijpt.
En het idee dat ik je nu ga verlaten...
moet voor jou verschrikkelijk zijn.
Maar ik beloof je dat ik je niet in de steek laat, oké?
Dat beloof ik.
Het spijt me zo.
Ik hou van je. Kom hier.
Kom hier.
Lief zijn.
Kom, jongen.
De Franse naoorlogse geschiedenis kent slechts twee staatshoofden van formaat.
De Gaulle en hij.
Over De Gaulle is alles al gezegd. Mitterrand wil ik afronden.
Twee fascinerende elementen: de doodstraf en de Europese Unie.
Hij viel in de smaak bij links...
en veranderde het in liberalisme. Dat was een ware revolutie, toch?
En dan zijn er nog de onbekende donkere kanten van zijn karakter.
Hij is al tien jaar dood. We kunnen nu dieper graven.
Ik wil in zijn verleden spitten. Vichy, het ELF-schandaal.
Wat was zijn rol? De Taiwanese fregatten.
Mazarine, Marguerite Duras... Nooit echt onderzocht.
Allemaal in de doofpot. Ik ga vertellen wie z'n mond hield.
Krijgen we daar geen problemen mee?
Dat denk ik niet. - Het moet een toegankelijk boek worden.
Mitterrand was niet alleen een politicus.
Mitterrand was een icoon. Hij is Tonton, onze oom.
Misschien is dat een goeie titel. Tonton.
Ik weet niet of dat goed is.
Natuurlijk niet. Een grapje.
Maar alle suggesties zijn welkom.
Het pellen van de mythe? Het wankele standbeeld?
Ik kijk uit naar jullie suggesties. - We maken een lijstje.
Gefeliciteerd.
Je timing is perfect.
Het is nu toch stil in de politiek.
Je gaat lekker je boek schrijven. Je pakt je rust.
En van de zomer ben je weer op tv te zien.
Met een bestseller op je naam en een nieuw contract.
Sterker dan ooit. - Exact.
Je maakt gebruik van je tegenslagen.
Dat vind ik zo goed aan jou. Geen slachtofferrol.
Inderdaad.
Nooit 't slachtoffer, nooit kwetsbaar, nooit klagen.
Pardon. U kunt aan tafel.
Ik rammel.
Mag ik je wat vragen? Wat gebeurt er als we doodgaan?
Vreemde vraag. - Vertel.
Dood is dood. Dan gaat 't licht uit. Hoezo?
Hoezo? - Is dat alles? Alles donker?
Pikdonker. De stekker eruit.
Eeuwige leegte.
Denk je niet dat er misschien iets is?
Zoals wat? - Geen idee. Iets...
Een hiernamaals.
Nee. Als dat zo was...
dan had iemand het toch wel ontdekt? Bewijzen en zo.
Het zal wel.
Heb je nog meer van zulke vragen?
Nog champagne?
- Graag.
VERRIJZEN IN HET LICHT
een reis door het leven na de dood door Dr. Claudia Rousseau
Oké, is iedereen geblinddoekt?
Als je een goede kok wilt zijn, moet je je smaak trainen.
Prikkel je verbeelding, je zintuigen.
Goed kunnen snijden, hakken, braden of roosteren is niet genoeg.
Je moet smaak een naam, een kleur, een vorm kunnen geven.
Oké, de eerste lepel.
Het is niet makkelijk. Dus zit er niet over in als je het niet meteen weet.
Probeer 't eerst te omschrijven.
Wat is de textuur?
Kan ie?
Wat is de consistentie?
Heel goed.
Wat? - Ik heb geen flauw idee wat 't is.
Geen flauw idee. Oké.
Het is geen fruit.
Een beetje noterig.
Een beetje zoetig, denk ik.
Noterig.
En zoet.
Heeft ze 't goed? - Ja.
Hoe gaan we dit doen? - Wat?
We kunnen allerlei smoesjes verzinnen...
of gewoon eerlijk zijn. - Waarover?
Waarom we die cursus doen.
Oké. - Mond open.
Hoe gaat 't?
Dat heeft iets eikerigs.
Eikerig.
Nootmuskaat, denk ik.
Je doet dit niet omdat je de perfecte spaghetti vongole wilt maken, toch?
Nee, dat niet.
Goed, dan begin ik.
Ik ben hier omdat ik nieuw ben in San Francisco.
Ik wil nieuwe vrienden maken.
En wie weet, misschien ontmoet ik wel de man van mijn dromen.
Mond open.
Waarom ben je verhuisd?
Omdat ik in Pittsburgh door iemand gedumpt ben.
Sorry...
Niet bij het altaar, maar wel bijna.
Trouwjurk besteld, huwelijksreis geboekt. Van die dingen.
Maar het is oké. Ik...
Ik ben er overheen. Min of meer.
Nog niet helemaal.
Hoe smaakt dat?
Weet ik niet.
Ik weet het echt niet.
Nog een keer? - Ja.
Klaar?
Is dat een boon? - Ja.
Echt? - Ja.
Weet je welke kleur?
Hij smaakt als een zwarte boon.
Heb ik 't goed? - Ja.
Hoe gaat ie? Niet zo verlegen.
Daar gaan we.
Net als bij jou is er onlangs iets veranderd in mijn leven.
Ik wilde alles evalueren en mijn prioriteiten bijstellen.
Wat was die verandering?
Een scheiding? - O nee, dat niet. Nee.
Een baan die ik achter me wilde laten.
Het maakte een normaal leven onmogelijk.
Absoluut een noot.
Ga je niet zeggen wat voor werk het was?
Vind je dat vervelend?
Ik bedoel, ik was geen crimineel of zo.
Oké. Mond open.
Paprika.
Dat was leuk, hč? - Ja.
Ik heb er honger van gekregen. - Ja, ik ook.
Zullen we wat gaan eten?
Hier vlakbij is een populair restaurant.
Ben je gek geworden? We zijn al bijna experts.
Ik rij wel. - Oké, prima.
Woon je al lang in San Francisco?
Geboren en getogen. - Fijn.
Dat doe ik wel. Ga jij maar lekker zitten.
Nee, ik ben je partner, weet je nog? Ik moet...
We moeten het samen doen. - Oké.
Mijn hemel... Zijn dat...
Ben jij dat? Als kind? - Met mijn broer Billy.
Jij bent wel de knapste.
En hij is al 't andere. - Zijn dat zijn kinderen?
Ja, mijn nichtjes.
Wie is dit? Een voorvader of zo?
Nee, dat is Charles Dickens.
Ben ik een grote fan van.
Iedereen heeft het altijd over Shakespeare...
en die is ook goed, maar Dickens...
Laat mij maar even. Daar is een trucje voor.
Met Billy. Ik heb onze Griekse vriend gesproken.
Hij houdt voortaan zijn mond, oké?
Dus er komen geen idioten meer zeuren om een reading, oké?
Maar die vent...
Hij bleef maar zeggen hoe geweldig je was...
en dat je echt een gave hebt. Ik weet 't niet...
Sorry...
Wat voor gave? - O, niets bijzonders.
Ik bedoel... Ik ben geďnteresseerd.
Die baan die ik had... Ik was een medium.
Ik weet hoe 't klinkt. Maar het is wel waar.
Als kind kreeg ik een ziekte.
Ik had een infectie, en ik kreeg koorts.
En daardoor raakten mijn hersenen en ruggenmerg ontstoken.
Het heet encephalomyelitis.
Ze moesten me opereren, hier.
Een gecompliceerde ingreep, duurde acht uur. Ik was bijna dood.
Feitelijk...
hebben ze me een aantal malen moeten reanimeren.
Ik werd beter...
maar ze hadden wel iets geraakt toen ze bezig waren...
want niet lang daarna kreeg ik hevige migraine.
En nachtmerries.
En toen kwamen de...
contacten.
Op een dag was ik met een vriend en ik kreeg 'n visioen van een vrouw.
Glashelder.
Ik vertelde hem hoe ze eruit zag.
Het was de exacte omschrijving van zijn moeder, die ik nog nooit gezien had.
En ze was de week daarvoor overleden.
Je lacht nog niet. - Nee.
Ik ging ervanuit dat het toeval was.
Maar ik kreeg steeds meer van die contacten.
De artsen deden wat testen bij me...
en zeiden tegen m'n ouders dat ik leed aan passieve schizofrenie.
Ze stopten me vol met pillen en de visioenen verdwenen...
maar al het andere werd ook lamgelegd.
Ik moest dus kiezen. Leven met die hallucinaties...
zonder de controle erover te hebben...
of geen leven.
Mijn god.
Kijk nou, ik verwaarloos mijn taken.
Mag ik je een vraag stellen?
Deze kunnen er wel in.
George?
Vind je het erg als mijn antwoord nee is?
Je weet niet eens de vraag.
Jawel. Je gaat vragen of ik een reading voor je kan doen.
Melanie, ik ken je nauwelijks...
maar ik mag je graag. Heel erg graag.
Kunnen we niet teruggaan in de tijd...
en dat bericht van mijn broer vergeten...
en ook dit gesprek? - Waarom?
Want als we die weg inslaan...
maken we geen enkele kans meer op een normale relatie.
Dat is echt zo.
Geloof me, ik heb genoeg ervaring.
Ik bedoel...
Als je alles over iemand weet...
Dat lijkt leuk, maar...
soms is het beter dingen voor je te houden.
Ik snap 't.
Maar je begrijpt wel dat ik nieuwsgierig ben.
Ja, natuurlijk.
Alsjeblieft?
Kom maar.
Ga zitten.
Ik hou je handen even vast om contact te maken.
Daarna laat ik ze los en stel ik een paar vragen.
Oké, geef me je handen.
Er is een vrouw. Ze is lang.
En mager.
Ze heeft bruin haar.
Weet je wie ik bedoel?
Is het je moeder?
Ik voel een pijn in mijn borst.
Ja, daaraan is ze overleden. Aan een hartaanval.
Het spijt me.
Zullen we gaan eten?
Is er verder niets? - Nee...
Ik zie 't. Ik zie aan je dat er nog wat is.
Denk je soms dat ik 't niet aankan?
Toen je me eerder aanraakte, was er...
Er was een man.
Donker haar.
Mijn vader. - Is hij onlangs overleden?
Vorig jaar.
Het enige wat hij zei, wat ik kon horen, was...
Was wat?
Dat hij spijt had.
Waarvan?
Van wat hij jou vroeger heeft aangedaan.
Hij hoopte dat je hem ooit zou kunnen vergeven.
Het spijt me.
Het spijt mij...
dat ik zo aangedrongen heb.
We hadden het misschien niet moeten doen.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Misschien als ik nu wegga...
en we zetten er een streep onder...
alsof het nooit gebeurd is...
dat het dan oké is.
Ik weet 't zeker. - Mooi.
Mooi...
We hebben nog steeds die kookwedstrijd, toch?
Ik had naar je moeten luisteren.
Dat van te veel weten en zo...
Tot volgende week. - Absoluut.
Het ellendige gevoel dat ooit mijn leven beheerste...
kwam terug als een onwelkome gast, en heviger dan ooit.
Het voelde als mistroostige muziek.
Het hopeloze besef van alles dat ik was kwijtgeraakt.
Van alles waar ik ooit van hield.
En wat overbleef was een grote leegte...
die mij omringde, en overging in de donkere horizon.
Oké, stap maar uit.
Oké, prima.
Ik ben Angela. Dit is Dennis. - Alles goed?
Ik noem hem Dennis the Menace.
Ik zal je de keuken laten zien.
Loop maar door.
Dit is waar we elke ochtend ontbijten.
Wat eet jij graag voor je ontbijt?
Het zijn hier allemaal papeters. Hou je van pap?
Of cornflakes?
Dit is jouw kamer.
Ons vorige pleegkind is een maand geleden vertrokken.
Hij is net 18 geworden. Hij heeft een baan als beveiliger.
Kijk maar even rond, jongen.
Zou er nog een bed bij kunnen?
Ik ben zo terug, Marcus.
We hebben nog een bed nodig.
Zal ik die van jou pakken?
Gaat het? - Ja.
Welterusten, Jase.
Is dit goed? Rowan is een Romeins woord voor lijsterbes.
De lijsterbes kan wel 100 jaar worden. Denkt iemand dat 't wat anders is?
Marcus, wil je die pet afzetten.
Dank je. Goed, we gaan door met nummer zes.
Op de volgende bladzijde...
zie je een fragment uit Wings of Courage.
Fijn dat jullie konden komen. - Graag gedaan.
We houden contact.
Prima. - Dit moet snel opgelost worden.
Oké, Marcus? Tot gauw, makker. - Gedraag je.
Die zien we wel terug. - Wellicht.
Het is lunchtijd, Marcus. Ga je ook?
De engel des doods komt je halen.
Hij vindt je altijd, waar je je ook verstopt.
Ook al ben je een rijk man, die zich in zijn kasteel verbergt...
Gods engel zal je vinden.
Veel mensen durven het niet te vragen. Wat gebeurt er als we doodgaan?
Maar wie in Christus gelooft, heeft niets te vrezen.
Hallo, ik ben Marie Lelay, ik heb 'n afspraak met Dr. Rousseau.
Ik zal haar even halen. - Dank u.
Sorry, ik kan u niet verstaan.
We willen zo graag weten waar ze nu is.
Maar gezien uw brief, weet u dat misschien al.
Claudia Rousseau. - Marie Lelay.
Het is me een genoegen. - Mij ook.
Ik wil echt graag praten over mijn visioen.
Ga je gang.
Het was een vredige ervaring.
Het was doodstil. Alles was donker.
Mijn ogen zagen een licht.
En ik hoorde 't ruizen van de wind.
Een gevoel van gewichtloosheid? - Ja.
Een perspectief van 360 graden?
Geen gevoel van tijd of beweging?
Maar wel een gevoel van aanwezigheid? - Precies.
Wil je thee? - Graag.
Kijk, als wetenschapper en atheďst...
stond ik niet open voor zulke dingen. Absoluut.
Het hiernamaals, bijna-doodervaringen...
Net als iedereen dacht ik dat mensen dan 'n fel licht zien.
Eden-achtige tuinen. Omdat ze dat zo geleerd hebben.
Maar na 25 jaar werken in een hospice...
met mensen die dood verklaard waren...
en het toch overleefden...
Hun ervaringen kwamen allemaal zo overeen...
dat kon geen toeval zijn.
En toen ze die ervaringen hadden...
waren ze vrijwel allemaal buiten bewustzijn.
Een staat waarin het brein geen nieuwe beelden kan creëren.
Dus je denkt dat ik echt iets heb ervaren?
O ja...
Je hebt de dood ervaren.
Hier staat alles in.
Als jouw reis op die van mij lijkt, zal 't je niet meevallen.
Het is een eenzaam terrein.
Mensen reageren vaak irrationeel, soms zelfs vijandig.
Maar het bewijs is onweerlegbaar. Ik heb 't geprobeerd.
Misschien dat iemand als jij...
met jouw invloed, dingen kan veranderen.
Ik hoop 't. - Dank je wel.
Succes. - Ik stuur 't terug als ik klaar ben.
Goedenavond. Videndi en VFM hebben bekendgemaakt...
dat de kwartaalwinst gestegen is.
Is het misschien voorbarig geweest om van 'n economische crisis te spreken?
Kom je even boven?
Ga zitten, George.
Je hebt vast gehoord van de bezuinigingsplannen.
Ja...
De directie en de bonden zijn het eens geworden...
en ze hebben een regeling voor mensen die vrijwillig ontslag nemen.
Vrijwillig ontslag?
Ik vind het wel een goeie deal.
Je krijgt zes maanden salaris mee en je blijft twee jaar verzekerd.
Wat heeft dat met mij te maken?
Het is een schandaal. Je werkt er al drie jaar.
Nog nooit een dag ziek geweest.
Het is niet persoonlijk. - Gelul.
Hij probeert de jongens met gezinnen te beschermen.
Neem een advocaat. - Kan ik niet betalen.
Ik kan je wel helpen met het vinden van ander werk.
Ik bel wel voor je. Maar je weet wat ik denk, hč?
Ja, dat weet ik.
De website is er nog.
Deze keer doen we het anders.
Wij houden de controle. Dat wordt het verschil.
Twee klanten per dag, hooguit drie.
We gaan er niet mee naar de media. Daar hebben we wel van geleerd, hč?
Denk erover na.
Alles goed, George? - Ja.
Je kijkt zo treurig.
Ik werk vandaag wel met jou. Wij kunnen samen de prijs pakken.
Goed...
Pas op je vingers.
Clare? Met Dennis. Kunnen jullie langskomen?
Ja, oké. Ik kom er nu aan.
Hoeveel zat erin? - 200 pond.
Hij is ook niet op school.
En wat nu?
We schakelen nog niet de politie in. - Dat is 't laatste redmiddel.
Bel ons als ie weer terug is.
We houden contact.
Ik laat jullie wel uit.
PARANORMAAL CENTRUM SINDS 1825
PRAAT MET DE DODEN
Ons medium Mr Hewitt heeft het erg druk.
Hij kan pas over zes weken. - O jee...
Maar Mrs Joyce doet vanavond een openbare reading.
In de grote zaal.
Dan probeer ik dat wel.
Kan ik je helpen? - Nee, bedankt.
Ik voel iets aan deze kant van de zaal.
Een naam die begint met een J.
Zegt de letter J iemand iets?
Iemand?
Niet verlegen zijn. Vertel eens hoe je heet.
Marcus.
Kom maar. Ik wil je kunnen zien.
Goed zo.
Heel goed. Kom maar, ik bijt niet.
Heel goed.
Marcus, je hebt pas iemand verloren.
Was het iemand uit je omgeving?
Hij vertelt me zijn naam. Joe, of Jack.
Jason. - Dat is 'm. Hij stond dichtbij je, hč?
Was ie familie van je?
Is het je vader?
Papa zegt dat je niet verdrietig moet zijn...
en goed op mama moet passen. Wil je dat voor hem doen?
Applaus voor Marcus, dames en heren.
Lieve jongen.
Als ik in trance ben...
spreekt mijn gids via mij met jou.
Wie roept mij vanuit de geestenwereld?
Noem je naam. - Marcus.
Welkom, Marcus. Ik ben Yoshi.
Ik stel eerst het niveau van de microfoons in.
Heb je natuurkunde op school?
Dan heb je wel eens van geluidstrillingen gehoord.
In de geestenwereld liggen die trillingen hoger.
Normaal kunnen wij ze niet horen.
Dus we nemen de omgevingsgeluiden op met een condensatormicrofoon.
Zoals dit prachtding.
Goed, we zijn zover.
Jason? Ben je daar?
Je broer Marcus is hier. Heb je een boodschap voor hem?
De oude Grieken ontdekten het 't eerst.
Ze noemden het psychomanteum.
Het reflecterend oppervlak als geleiding naar gene zijde.
Nu noemen we dat spiegelstaren.
Je kunt niet met hem praten, maar je ziet hem wel.
Als je dat tenminste echt wilt.
Zag je hem?
Hallo, met Clare.
Hij is nog steeds zoek. Ik ga de politie bellen.
Dat helpt niet. - Kan me niet schelen.
O, daar is ie. Ik bel je zo.
Het spijt me.
Laat hem maar.
PRAAT ECHT MET DE DODEN
Sorry, we lopen uit.
Kom binnen. Iedereen is in de war door de gebeurtenissen.
Ga zitten.
Marie, om eerlijk te zijn, ik snap er niets van.
Je boek zou over Mitterand gaan.
Maar nu kom je met drie hoofdstukken over...
Het Hiernamaals. De doodzwijgcampagne.
Ik begrijp dat je wat anders had verwacht.
Maar jij zegt altijd dat je verrast wilt worden.
Verrassend is het zeker.
Ik weet niet waar ik moet beginnen.
Vind je 't wel interessant? - Natuurlijk.
Je hebt 'n neus voor goede verhalen. Maar wij doen alleen politiek...
Dit is politiek. - Het is zeker fascinerend...
maar voor een speciale markt.
Vanmorgen werd Londen getroffen door zes bomaanslagen.
De gecoördineerde aanslag vond plaats tijdens het spitsuur.
Waarom zijn jullie hier tegen?
Waar zijn jullie zo bang voor?
Dit is echt.
Het is bewezen door wetenschappers die in het geheim moeten werken.
Een Nobelprijswinnaar, vervolgd door de religieuze lobby. Dat is 'n verhaal.
Beter dan over een oude, oneerlijke politicus.
Maar zo'n boek moet in het Engels geschreven worden...
voor de Amerikaanse markt.
Het is mij ook overkomen.
Ik heb het zelf gezien.
Waar we heen gaan.
Wat we ervaren.
Iedereen.
Boeit dat je niet?
Luister...
Het boek zou over Mitterand gaan. Dus je gaat daarover schrijven...
en anders wil ik mijn geld terug.
Het was zo vernederend. Ze keken naar me alsof ik gek geworden was.
Zes maanden geleden mocht ik overal over schrijven.
Als het maar van Marie Lelay was.
Geef me m'n baan maar weer terug, ik ben het zat.
Zelfs mijn billboards worden weggehaald. - Ik weet 't.
Waarom heb je me dat niet verteld?
En je boek?
Dat doe ik in mijn vrije tijd. Ik heb al problemen genoeg.
Wat is er?
Kijk... Je baan teruggeven...
is niet zo eenvoudig als je denkt.
Hoezo? Ik zou tijdelijk stoppen. Op jouw advies.
Dat weet ik...
Maar je spreekt ook in het openbaar over die ervaringen.
Dat maakt je minder geloofwaardig. - Ik wilde geen boek schrijven.
Het was jouw idee. - Ja, een boek over Mitterand.
Wat wil je zeggen?
Blijf nog even weg.
Maak je boek af, verwerk alles en kom dan terug.
Het is mijn vervanger, hč?
Ik heb haar gezien. Ze is goed. - Ja, maar niet zo goed als jij.
Doe je 't met haar?
Hoe kun je zoiets zeggen?
Jij zegt altijd dat je lastige vragen moet stellen.
Bizar...
Wie had dit kunnen denken?
Ik was beroemd.
Rijk...
Een succesverhaal.
Ik was gelukkig.
Met mijn werk.
Met jou.
Alleen maar omdat jij geen cadeautjes voor je kids wilde kopen.
Wat zeg je? Waar heb je het over?
Laat maar.
Met Michel.
Luister...
Ik voel me niet prettig over dat gesprek.
Dat boek is belangrijk voor je.
We waren allemaal gestrest vanwege die toestanden in Londen.
Ik heb gebeld. Er zijn twee uitgevers die interesse hebben.
Een Amerikaanse en een Engelse. Heb je een pen?
Ja, wacht even.
Ik luister.
Dit lijkt me een goede kamer voor groepsreadings.
Groepsreadings? - Ja, meerdere mensen tegelijk.
20 man of meer, het is aan jou. Dan zijn ze goedkoper uit.
Dit wordt je spreekkamer.
En hiernaast, George, kom ik te zitten.
Ik zorg ervoor dat alles geregeld is. Je hoeft nergens aan te denken.
Ik snap 't niet. En je werk dan? - Daar stop ik mee.
Niet meteen, maar als dit eenmaal loopt...
En nu naar huis. Morgen wordt een zware dag. Je hebt al drie afspraken.
Kom...
Billy Lonegan? - Ja.
Ik moest dit aan je geven van je broer. - Waar is ie dan?
Geen idee.
Beste Billy, het spijt me...
maar 't dringt maar niet tot je door dat dit geen gave is, maar een vloek.
Jij vindt dat het mijn plicht is anderen te helpen...
maar degene die mijn hulp echt nodig heeft, ben ik zelf.
Daarom ga ik er even tussenuit.
Ik weet niet wat me wacht of wanneer ik terugkom.
Dus wacht maar niet op me.
Liefs voor Jenni en de kids. Je broertje George.
Jullie weten hoe groot de slagingskans is.
Ja... - Die is klein.
Wat is 't beste? Kunnen jullie hem nog wat langer houden?
Ja, maar niet al te lang.
We hebben niet veel opties meer, en het wordt steeds zwaarder.
We gaan met hem naar ons vorige kind. Ricky.
Wie weet? Als ze met elkaar praten.
Marie Lelay? - Ja?
Met Richard Aronson van Aquarius Books in Santa Fe.
Pardon? - Aquarius Books in Santa Fe?
U heeft ons uw boek gestuurd. En we vinden het erg goed.
Sorry dat het zo lang heeft geduurd. We willen 't uitgeven.
Echt waar?
We willen ermee naar de boekenbeurs in Londen, dit voorjaar.
U woont in Parijs? - Ja.
Vindt u het vervelend om naar Londen te gaan?
Nee, helemaal niet.
Het zou goeie publiciteit zijn. Als u eruit voorleest.
Het is een ongelofelijk verhaal. - Dank u.
En hier is het dan.
Doughty Street 48. Het huis van Charles Dickens in Londen.
Hier woonde hij met zijn vrouw en kinderen.
Weet iemand hoeveel kinderen?
Dit is de entree.
Tien...
Alles is nog zoals het toen was.
Komt u maar mee naar boven. Daar beginnen we de rondleiding.
Dit is zijn werkkamer.
En daar ziet u een origineel exemplaar van A Christmas Carol...
Dickens' beroemdste boek.
Maar daar staat iets waar u allemaal voor komt.
Zijn bureau, waar hij zijn boeken schreef.
Aan die muur ziet u illustraties voor The Mystery of Edwin Drood...
waar hij mee bezig was toen hij overleed.
En hier het favoriete schilderij van al zijn fans.
De schrijver, slapend achter zijn bureau...
met personages uit zijn romans die om hem heen zweven.
Weet iemand hoe het heet? - Dickens' Dream.
Het heet Dickens' Dream.
Deze kant op.
En zo komen we weer bij de ingang.
Zijn er nog vragen?
Voorlees- en signeersessie Little Dorrit Alexandra Palace, 14 maart
Wat is het vandaag?
De 14e. - De 14e. Oké.
Ik denk dat je Ricky wel aardig vindt.
Hij was net zo oud als jij toen hij bij ons kwam. En net zo verlegen.
Nu is ie volwassen. Met een baan en een eigen flat.
DE LONDENSE BOEKENBEURS
Hij moet hier ergens zijn. - Bij de ingang, zei ie.
Waar is ie?
- Kijk nou.
Mijn god, ik herken je nauwelijks.
Ga je ons arresteren? - Niet als je je netjes gedraagt.
Marcus, dit is Ricky. - Alles goed?
Trek in koffie? - Ja, goed idee.
Schitterend gebouw, hč? - Mag ik even rondkijken?
Ja, we spreken hier over een uur af, oké?
Grote jongen.
Hij is al bijna een jaar bij ons. Hij praat nauwelijks.
Dat deed ik ook niet.
Hij is anders. Niet zoals jij.
Zullen we koffie gaan drinken? - Ja.
Ja, ik verzeker u, zij is zo zuur als azijn.
Met bescheidenheid, alle verdiensten afwijzend...
opende hij de kamerdeur. Hij volgde haar naar binnen...
en overdreef zo in het net doen of hij haar niet gesproken had...
dat haar vader het wel gemerkt moest hebben.
Maar de vader sloeg er, minzaam als altijd, geen aandacht op.
Na een kort gesprek, nam Plornish afscheid.
Voor hij de gevangenis verliet, wierp hij een blik op de kegelbaan...
met de gemengde gevoelens van een vroegere bewoner...
die alle reden heeft om aan te nemen...
dat hij er spoedig terug zal keren.
Dank u wel.
Dank u wel. En als u een cd wilt kopen, dan sta ik tot uw dienst.
Dank u wel.
Hallo. - Hallo. George.
Voor George. - George Lonegan.
Het is me een eer, Mr Jacobi.
Ik ben echt een grote fan van u.
Dank u. En u komt van ver. - Ja.
Vond u 't mooi? - Ja, heel mooi.
Alstublieft. - Heel erg bedankt.
Het beste. - Dank u.
Ik had contact met 'n andere wereld, een plek van vrede en rust.
Of het een glimp was van het leven na de dood...
of een fantasiewereld, zal ik waarschijnlijk nooit weten.
Het einde van mijn reis wierp net zoveel vragen op als het begin.
Ik had nooit verwacht dat ik te maken zou krijgen...
met zoveel vooroordelen en kortzichtigheid.
We hebben nog 'n lange weg te gaan...
voordat we kunnen omgaan met de dood en wat erna komt...
op een verstandige wijze.
Goed. Als u mijn boek koopt...
kan ik het voor u signeren. Dank u wel.
Hallo. Wat is uw naam? - Maria.
Dank je wel, Maria.
Hartelijk dank.
Ik heet George. - George.
Sorry?
Wacht even. Ik ken jou.
Jij bent dat medium.
Je verwart me met iemand anders.
Jawel, jij bent George Lonegan. - Die ken ik niet eens. Nee hoor.
Jij bent George Lonegan.
Je hebt me... - Ik wil met je praten.
Je hebt echt de verkeerde voor je.
Ik moet met je praten. Jij bent een medium.
Nee, dat ben ik niet.
Ik heb je op internet gezien. Jij bent een medium.
Wat wil je van me?
Als het soms een reading is, dat doe ik niet meer. Laat me met rust.
Het was krankzinnig.
Mijn roer was defect en mijn schip stuurloos.
Hulpeloos dreef ik rond in het kolkende water.
De zee was onheilspellend zwart geworden.
Wat ooit mijn vriend was, was nu een monster dat me wilde doden.
Weet u waar die Franse dame is, die hier net was?
Die is al weg.
Om bang te zijn, moet je beseffen dat je gevaar loopt.
Hallo, kan ik je helpen? - Ik zoek iemand.
Schiet op, wegwezen.
Kom maar binnen.
Kom...
Hoe heet je? - Marcus.
Oké, ik zal je eerst de regels uitleggen.
Het spijt me van die mevrouw. - Welke mevrouw?
Op de boekenbeurs.
Je vond haar leuk.
Nee hoor.
Jawel. Sorry dat je haar door mij kwijtraakte.
Ik weet niet wat je bedoelt. Ga zitten.
Daar gaan we.
Ik hou je handen vast, want dat helpt, en dan laat ik ze weer los.
Maak je geen zorgen, ik ga niet in trance of zo.
Ik hou alleen je handen vast om contact te maken. Oké?
Ik wil dat je met ja of nee antwoordt op al mijn vragen.
Is dat duidelijk? - Ja.
Laat maar zien.
Is iemand uit je omgeving overleden?
Een man?
Hij was nog jong.
Is het je broer?
Hij is ouder.
Maar niet veel, zegt ie.
Een paar minuten maar.
Sorry, jongen.
Ik moet me concentreren. Hij vertelt zoveel.
En snel.
Hij lacht heel gek.
Oké, hij zegt...
dat ie je zoveel te vertellen heeft.
Je hebt geen idee hoe 't daar is.
Dat je alles kan zijn...
en tegelijk.
En de gewichtloosheid is echt cool, zegt ie.
Hij lacht weer.
Hij lacht zo grappig.
Hij zegt dat je altijd tegen hem opkeek...
en hem de beslissingen liet nemen.
Dat gebruikte je altijd als excuus.
Is dat zo?
Hij zegt dat dat nu niet meer kan.
Je moet het nu zelf doen.
Wacht even. Hij zegt iets over een hoed.
Een pet?
Een pet. Oké.
Hij zegt dat je 'm meteen moet afzetten.
Hij zegt dat je 'm niet meer mag dragen.
Het was zijn pet.
Daarom sloeg hij hem van je hoofd.
In de metro? Weet jij wat ie bedoelt?
Maar goed ook, zegt ie.
Het is de laatste keer dat ie over je waakte.
Sorry, ik...
Sorry, ik raak hem kwijt. Hij gaat weg. Hij wil weg.
Nee, Jase.
Niet weggaan.
Niet doen. Laat me niet alleen.
Ik kan niet zonder jou.
Alsjeblieft, Jase. Ik mis je.
Oké, hij is weer terug. Hij zegt...
dat je niet bang hoeft te zijn dat je alleen bent.
Dat ben je niet. Want hij is jou...
en jij bent hem.
Eén cel.
Eén persoon.
Altijd...
Ik mis je.
Alsjeblieft, Jase. Niet weggaan. Kom nou terug.
Ik mis je zo.
Hij gaat weer weg. Wacht even. Sorry.
Waar is ie?
Dat weet ik niet.
Maar jij doet altijd readings.
Toch weet ik het niet.
Het spijt me.
Ik breng je naar huis.
May Fair.
Dat is het hotel waar ze logeert. Die vrouw die je leuk vindt.
Waar heb je 't over?
Ik heb de uitgever gebeld en gezegd...
dat ik een brief voor haar had.
Dat is de naam. May Fair.
Oké, maar wat heeft dat met mij te maken?
Krijg nou wat.
Ik lijk wel gek.
Goedemorgen, meneer.
Ik ben op zoek naar een gast. Marie Lelay?
Er wordt niet opgenomen, meneer.
Wilt u een boodschap achterlaten?
Weet je, ik doe 't toch maar wel. Heb je pen en papier voor me?
Pen en papier. - Dank je.
Geen dank.
Dank u.
Hier is 't.
Marcus? Succes.
Kom hier.
Ik heb je zo gemist. O, Marcus.
Kom hier, ik heb je zo gemist.
Marie?
Hoi. - Hoi.
Ripped en bewerkt door relentless Synchronisatie: Zero_1
www.subtitlesnl.com